Sa panahon ng unang atake ko sa gout ang aking lolo ay nagsisimula nang humihina. Dumating ang July ng 2009 ng matapos ang birthday ng nanay ko ilang araw lang nakalipas ang lolo ko ay lumisan na sabay na ako ay inatake ng aking gout na halos hindi na ako makalakad ng maayos. Kinailangan ko na magtungkod para lang makatayo at makapunta sa kubeta. Kinailangan ko na ding mag call and sick sa trabaho. Parang gumuguho ang mundo ko. Hirap, sakit ng gout at lungkot sa pagkawala ng nagpalaki saakin. Dumating ang pasko kulang na kami at kailangan pa magtrabaho. Dumating ang 2010 bagong taon trabaho pa din para makauwi. Dumating ang May 2010 ng ako ay makauwi sa Pilipinas at hinatid namin ang abo ni lolo sa huling request niya na sa tabi ng kanyang mga magulang. Naaalala ko pa nung malakas pa siya lagi niya kinekwento yung mga nangyari sa buhay niya, lagi ko pa siya binibiro noon kung paano siya nakipaglaban nung panahon ng ikalawang digmaan sa Pilipinas. May din ng 2010 ng kami ay muling nagkasama ng aking maybahay. Kain kami dito kain doon, pasyal lagi sa sm, punta dito punta dun, swimming sa dagat at sa pool. Masaya nanaman ang buhay walang sakit na nararamdan sa katawan puro enjoy lang. Lumipas ang mga araw dumating nanaman ang desisyon na kailangan kong bumalik at magtrabaho, ngunit pag balik ko sa aking trabaho, sakit ng ulo at perwisyo ang inabot ko agad sumabay pa ang aming tinitirhan na kailangan na naming maglipat dahil wala na kaming basurahan at kami na lang ang nakatira sa apartment. Sabi ko sa sarili ko eto nanaman ako sa sitwasyon na ito na balik sa simula, walang ipon, naghahanap ng malilipatan, kahit na magulo sa trabaho kailangan ko tiisin kahit kulang ang bayad dahil sa matinding pangangailangan.