Musta na internet mga readers lumabas na ang anak ko sa wakas its a boy 2 weeks na mahigit ang nakakalipas busy week para saaming magasawa salamat sa nanay sa lola pinsan at tiyahin sa mga tulong nila saamin pati sa pag alaga. Eto nanaman po ako nagsasabi hirap talaga ng buhay abroad, sabi ko sa sarili ko handa na ako yun pala hindi tama nga si mang andres sa 100 days to heaven "matututunan mo lang ang pagiging magulang pag nandun ka na". Isispin mo pito na kamis sa isang bedroom na apartment tiis tiis lang talaga mahirap pero kailangan ehh hindi katulad saatin na pwede ka tumira sa bahay ng magulang mo kahit na may asawa at anak ka na hindi mo iisipin ang mataas na upa ilaw etc.meron ka pa sariling kwarto. Talagang susukatin ang pasensya mo at kung hanggang saan ka makakatiis, lagi nga sinasabi saakin swerte ko daw dahil nandito ako sa states pero hindi nila naisip kung ano yung pinagdadaanan mo dito, hindi rin alam ng iba na yung ibang tao ehh kailangan pa ng dalawang o tatlong trabaho para lang matustusan ang gastos dito padala sa pamilya or pampaaral sa anak. Lagi kasi nakikita ng iba na pag umuwi ka madami ka pera dahil double yung value ng pera mo pero hindi nila alam kung ano pinagdaanan mo bago mo naiuwi yung perang yun. Ngayon naiisp ko may anak na ako kaya ko kaya ang buhay dito na kasama sila or titiisin ko din na magkalayo kami para mabigyan sila ng magandang kinabukasan, isa sa mga pagsubog na kailangan ko subukan bago ako makapag desisyon kung kaya o hindi.
No comments:
Post a Comment