Mahirap talaga pag nasa ibang bansa ka. Naikwento ko nga sa mga katrabaho ko ang simpleng buhay na hindi mo magawa dito sa US kumain ng fishball sa kanto balot at kung ano ano pa, aakalain mo ba na hindi lang pala ako ang nakakaranas ng stress dahil gusto ko na umuwi sa pinas naikwento din saakin ng katrabaho kong ethopian ang simple niyang buhay sa kanila sa pagtitinda ng patatas. Karamihan kasi ng tao ehh inaakala na maganda ang buhay sa abroad kasi ang bawat individual ehh pag umuuwi sa kanilang bansa ay masyadong magarbo todo gastos. Tulad ng boss ko na pinoy ilang beses niya inurung yung paguwi niya dahil lang sa kulang ang baon pero kung iisipin mo ehh 13 years na niya hindi nakikita magulang niya sabi ko nga pera ba talaga ang problema kako hindi mo naman kailangan lagi magpa fiesta sa inyo para lang makasama mo ang magulang mo at makita nila ang anak mo. Sana maisip din ng ibang tao na nasa pinas na hindi porket nabibili or nakakabili ng mga bagay bagay ang nagaabroad eh mayaman na, sana maisip din tanungin kung paano pinaghirapan ang pera na yun. Maiba naman tayo ilang buwan na nakakalipas ng dumating ang aking misis dito sa US at ok naman kami, siya nga ay buntis na at ito ang unang anak namin excited na din ako. sana lang mabigay ko ang lahat ng pangangailangan nila sa araw araw sakripisyo na din saakin na talagang magtatagal ako dito para magtrabaho at magipon at isang tabi muna ang pangarap na makabuo ng isang old skool na auto. Mahirap din isang tabi ang gusto mo pero kailangan mong gawin para sa kinabukasan ng pamilya.
